sztuka
korzystania
z prawa

posted by: Hubert Schwarz
Utworzono: 20 grudzień 2012

Zakup w komisie kradzionego samochodu

Kupiłeś kradziony samochód w komisie? Co dalej?

Stwierdzenie przez konsumenta pochodzenia z kradzieży rzeczy ruchomej zakupionej w komisie będzie powodowało odpowiedzialność komisanta na zasadach przewidzianych w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (wymiana towaru na nowy, wolny od wad, a następnie odstąpienie od umowy).

Kupując samochód używany, nie mając czasu na osobiste zaangażowanie, wielu ludzi decyduje się zlecić znalezienie odpowiedniego auta oraz pośredniczenie w transakcji – profesjonaliście – osobie prowadzącej komis (komisant, przyjmujący zlecenie). Od komisanta jako osobie zawodowo zajmującej się pośredniczeniem w zawieraniu umowy sprzedaży wymaga się profesjonalizmu oraz działania ze szczególną starannością, tzn. umiejętności dostrzeżenia potencjalnych wad oraz przede wszystkim sprawdzenia przeszłości samochodu.

Po sfinalizowaniu transakcji okazuje się, że zakupiony samochód pochodził z kradzieży. Albo przedmiotowy samochód składa się w istocie z kilku innych samochodów – tego zakupionego oraz elementów karoserii i wyposażenia jeszcze innych samochodów tej samej i typu. I właśnie te dwa pozostałe samochody pochodzą z kradzieży.

Jakie uprawnienia przysługują konsumentowi, który zawarł feralną umowę?

Gwoli wyjaśnienia – za konsumenta uważa się osobę fizyczną, która nabyła rzecz ruchomą w celu niezwiązanym z jej działalnością gospodarczą.

Zgodnie z pojęciami wykorzystywanymi przez przepisy Kodeksu cywilnego, rzecz pochodząca z kradzieży jest obarczona wadami prawnymi. Z wadą prawną mamy do czynienia, gdy rzecz nie jest własnością sprzedającego bądź też jest obciążona prawem osoby trzeciej. Umowa komisu została uregulowana w Kodeksie cywilnym, jednak w zakresie umów zawieranych z konsumentem zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176).

Ustawa o sprzedaży konsumenckiej w art. 4 posługując się pojęciem niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową reguluje odpowiedzialność sprzedawcy względem kupującego – sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową; w przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem sześciu miesięcy od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania. Odpowiedzialnością za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową obarczony jest sprzedawca – a w przypadku umowy komisu – komisant.

Pojęcie niezgodności towaru konsumpcyjnego obejmuje także wady prawne, stąd osobie, która kupiła kradziony samochód w komisie, przysługują uprawnienia przewidziane w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2011 r., sygnatura akt III CZP 50/11). Uprawnienia konsumenta, skierowane wobec komisanta (naszego sprzedawcy) są przewidziane w sposób sekwencyjny – najpierw można żądać albo wymiany towaru na nowy (bez wad) albo nieodpłatnej naprawy. W następnej kolejności konsument może żądać obniżenia ceny albo odstąpić od umowy. W przypadku stwierdzenia wady prawnej polegającej na tym, że samochód bądź jego części pochodzą z kradzieży, z oczywistych względów wymiana towaru na nowy nie będzie możliwa, natomiast w zakresie pierwszego uprawnienia – konsument może się zgodzić na wymianę towaru na nowy, bez wad. Warto zwrócić uwagę na termin, w którym sprzedawca jest zobowiązany do ustosunkowania się do żądania konsumenta, bowiem nieudzielenie odpowiedzi w terminie 14 dni poczytuje się za uznanie żądania za uzasadnione. Dopiero w następnej kolejności, gdy sprzedawca nie zapewni nowego samochodu, kupujący może żądać odstąpienia od umowy, na mocy którego strony zwracają to, co wzajemnie sobie świadczyły (zwrot pieniędzy dla kupującego). Podobnie do naprawy, żądanie obniżenia ceny nie będzie miało zastosowania, ponieważ żądanie to nie „uzdrowi transakcji” tzn. nie spowoduje przeniesienia własności samochodu na kupującego.

Okres odpowiedzialność sprzedawcy za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową rożni się w zależności od tego, czy przedmiotem sprzedaży jest rzecz nowa czy używana. W przypadku rzeczy nowej wynosi dwa lata od wydania towaru. Termin ten biegnie na nowo w przypadku wymiany towaru. Natomiast jeżeli przedmiotem sprzedaży jest rzecz używana strony mogą ten termin skrócić, jednakże nie poniżej jednego roku. Niezależnie od okresu odpowiedzialności sprzedawcy, konsument jest zobowiązany do zawiadomienia sprzedawcy o niezgodności towaru z umową w terminie dwóch miesięcy od jej stwierdzenia.

Uprawnienia konsumenta kupującego samochód w komisie są więc szczególnie chronione – od komisanta wymagana jest najwyższa staranność pod groźbą poniesienia odpowiedzialności właśnie ze względu na zawodowy charakter jego działalności. Stwierdzenie przez konsumenta wady prawnej rzeczy ruchomej zakupionej w komisie będzie powodowało odpowiedzialność komisanta na zasadach przewidzianych w ustawie o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (wymiana towaru na nowy, wolny od wad a następnie odstąpienie od umowy).

do góry