informowanie członków rodziny o stanie zdrowia pacjenta
Czy rodzina ma prawo zasięgać informacji o stanie zdrowia pacjenta? Czy lekarz ma obowiązek informować członków rodziny o zdrowiu osoby bliskiej?
Problematykę zasięgania informacji o stanie zdrowia pacjenta reguluje przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tj. Dz. U. 2008, nr 136, poz. 857 - ze zm.). Na tej podstawie, lekarz ma obowiązek udzielić pacjentowi przystępnej informacji o jego stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniach. Co ważne, informacja udzielana pacjentowi musi być przystępna, a zatem zrozumiała dla osób nieposiadających wiedzy medycznej.
W przypadku małoletnich pacjentów, prawo do informacji przysługuje rodzicom, choć również osoby co najmniej 16-letnie mogą zasięgać informacji o stanie własnego zdrowia. Osoby młodsze lekarz informuje w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowej diagnozy lub procesu terapeutycznego. Lekarz musi również wysłuchać zdania takiej osoby.
Powyżej opisano prawo do zasięgania informacji o własnym stanie zdrowia. Osoby bliskie, jak żona, rodzice, dzieci czy rodzeństwo, nie mogą jednak otrzymywać od lekarza informacji o stanie zdrowia członka rodziny bez zgody samego pacjenta. Zgodę taką można także w dowolnym momencie cofnąć.
W przypadku, gdy pacjent jest małoletni, nieprzytomny lub niezdolny do zrozumienia informacji, lekarz informuje o stanie zdrowia pacjenta osoby bliskie. Są to przypadki, w którym zgoda pacjenta nie jest wymagana. Jeśli pacjent jest dorosły, przytomny i może zrozumieć informacje, a nie wyrazi zgody na informowanie najbliższych o swoim stanie zdrowia, lekarz ma obowiązek dochować w tajemnicy informacje o pacjencie.
(Hubert Schwarz)
TAGI: prawo medyczne; dobra osobiste
artykuły
W polskiej praktyce praca świadczona poprzez agencje pracy tymczasowej jest stosunkowo nową formą zatrudniania, której zasady funkcjonowania uregulowane są w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych z dnia 9 lipca 2003 r. (Dz. U 2003 nr. 166, poz. 1608 ze zm.). Najczęstszym powodem korzystania z usług pracowników tymczasowych jest zapotrzebowanie na pracowników do realizacji nowych projektów, których czas trwania jest ograniczony lub też firma nie może pozwolić sobie na zwiększanie liczby pracowników, a spotrzebuje wykonać dane zadania.
Własność nieruchomości może przysługiwać kilku osobom jednocześnie. Współwłasność może być współwłasnością w częściach ułamkowych lub współwłasnością łączną. W przypadku gdy jest współwłasność w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Współwłasność może być zniesiona na mocy umowy stron lub w postępowaniu nieprocesowym toczącym się przed sądem.
Spółka cywilna to stosunek prawny między wspólnikami, nie kreujący nowego podmiotu. Podmiotami wszelkich zobowiązań są wspólnicy, a nie spółka cywilna; spółka taka nie może być również stroną procesu cywilnego. Czy jednak spółka taka może być pracodawcą?
Zgodnie z generalnie przyjętą zasadą niedopuszczalne jest nabywanie akcji własnych przez spółki akcyjne. Ustawodawstwa różnych państw stopniowo odstępują od tej reguły ustawiając wyjątki od tego zakazu. O tym, jak do sprawy podszedł ustawodawca polski, traktuje artykuł mec. Moniki Teler.