ochrona firmy jako dobra przedsiębiorcy
WYROK SĄDU APELACYJNEGO W KATOWICACH
z dnia 14 marca 2006 r.
sygn. akt: I ACa 2057/05
Art. od 43[1] do 43[10] kc
1. Przez wprowadzenie do KC art. 43[1] do 43[10] ustawą z dnia 14.02. 2003r. o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 49 poz. 408) w sposób jednoznaczny unormowana została kwestia firmy przedsiębiorców będących osobami fizycznymi i ochrona firmy takich przedsiębiorców. Przepis art. 43[2]§1 kc wprowadza zasadę, iż przedsiębiorca działa pod firmą, z art. 43[1]kc, wynika, że przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, także wtedy gdy osoby fizyczne prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Firma jest zatem oznaczeniem przedsiębiorcy i w zasadzie składa się z rdzenia i dodatków obowiązujących, których nie można pominąć oraz fakultatywnych, których umieszczenie zależy od woli przedsiębiorcy. W przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi zgodnie z art. 43[4] kc firmą jest ich imię i nazwisko i to jest rdzeń firmy. Jednocześnie wedle tego przepisu możliwe jest włączenie do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsca jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie wybranych. Ponieważ firma jest nazwą pod którą działa przedsiębiorca przypisać jej należy różnorakie funkcje: indywidualizuje ona przedsiębiorcę i prowadzi do jego identyfikacji w szeroko rozumianym obrocie gospodarczym, spełnia jednocześnie funkcję reklamową, ponieważ jako nazwa handlowa pozwala zidentyfikować źródła pochodzenia towarów i usług. Z tych względów firma jest dobrem intelektualnym, któremu prawo przyznaje ochronę i ma charakter prawa podmiotowego przysługującego przedsiębiorcy. Firma jest prawem podmiotowym bezwzględnym, skutecznym erga omnes, przysługuje także tym osobom, które prowadzą działalność w formie spółki cywilnej. Prawo do firmy powstaje z chwilą wpisania przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej, a w każdym razie z chwilą użycia po raz pierwszy w obrocie gospodarczym.
2. Pokrzywdzonemu, którego prawo do firmy zostało naruszone przysługuje ochrona przewidziana w art. 43[10] kc, przy czym bezprawne naruszenie prawa do firmy może polegać na użyciu całej nazwy lub tylko jego części, także przybranej dodatkowo nazwy fantazyjnej.
3. W przepisie art. 43[10] kc firma uzyskała samodzielną, autonomiczną ochronę, oderwaną od roszczeń określonych w art. 24 kc. Przepis ten wyłącza stosowanie art.24 § 1 zdanie drugie kc, co oznacza, że uprawniony przedsiębiorca nie może żądać zadośćuczynienia, a służy mu roszczenie odszkodowawcze na zasadach ogólnych albo o wydanie korzyści uzyskanej przez osobę, która dopuściła się naruszenia firmy ( art. 43[10] kc).
(dodał: Hubert Schwarz)
TAGI: prawo cywilne; dobra osobiste; prawo gospodarcze
artykuły
W polskiej praktyce praca świadczona poprzez agencje pracy tymczasowej jest stosunkowo nową formą zatrudniania, której zasady funkcjonowania uregulowane są w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych z dnia 9 lipca 2003 r. (Dz. U 2003 nr. 166, poz. 1608 ze zm.). Najczęstszym powodem korzystania z usług pracowników tymczasowych jest zapotrzebowanie na pracowników do realizacji nowych projektów, których czas trwania jest ograniczony lub też firma nie może pozwolić sobie na zwiększanie liczby pracowników, a spotrzebuje wykonać dane zadania.
Własność nieruchomości może przysługiwać kilku osobom jednocześnie. Współwłasność może być współwłasnością w częściach ułamkowych lub współwłasnością łączną. W przypadku gdy jest współwłasność w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Współwłasność może być zniesiona na mocy umowy stron lub w postępowaniu nieprocesowym toczącym się przed sądem.
Powiadamianie pracodawcy o zamiarze kontynuacji stosunku pracy (orzeczenie SN z 12-10-2007, I PK 117/07)
Jaki sąd jest właściwy do stwierdzenia nabycia spadku? Jak ustalić rachunki bankowe spadkodawcy? Komu przypadnie mieszkanie spadkodawcy? - odpowiedzi na zapytanie użytkownika Serwisu Internetowych Porad Prawnych radca24.pl