pozwy zbiorowe - omówienie ustawy

Osoby poszkodowane przez jednego dewelopera, który źle wybudował budynek lub pośrednika, który działał  na szkodę klientów, czy osoby poszkodowane w jednym wypadku drogowym będą mogły wspólnie wystąpić do sądu. Umożliwia im to ustawa z dnia 1 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym. Z takim powództwem będzie mogła wystąpić grupa co najmniej dziesięciu podmiotów, przy czym nie będzie górnych ograniczeń w liczbie osób wnoszących pozew. Reprezentantem grupy  będzie osoba będąca jej członkiem lub rzecznik konsumentów  (art. 4). Powodem postępowaniu grupowym będzie tzw. reprezentant grupy. Reprezentant grupy będzie musiał zawrzeć umowę z radcą prawnym lub adwokatem, na mocy której pełnomocnik sporządzi pozew i będzie reprezentował grupę podczas rozpraw. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu grupowym nie będzie wykluczać możliwości wytoczenia procesu przeciw temu samemu pozwanemu przez osoby, które nie przystąpią do grupy, pomimo tego, że ich roszczenie nadawałoby się do tego, lub też wystąpiły z tej grupy. Art. 18 ustawy dopuszcza możliwość zmiany przez sąd reprezentanta grupy, na wniosek więcej niż połowy członków  grupy. Ze względu na rangę spraw rozpoznawanych w postępowaniu grupowym oraz jego znaczenie dla ochrony praw podmiotowych lub interesów członków grupy  prowadzenie tych spraw powierzono sądom okręgowym. Sąd ten rozpoznaje sprawę w składzie trzech sędziów zawodowych. Zanim Sąd przystąpi do rozpoznania sprawy, zbada, czy złożenie pozwu zbiorowego jest dopuszczalne. Po złożeniu pozwu  trzeba będzie zamieścić ogłoszenie o wszczęciu postępowania grupowego  w poczytnej prasie o zasięgu ogólnokrajowym. Wniesienie pozwu zbiorowego będzie związane z uiszczeniem opłaty sądowej w wysokości 2% wartości przedmiotu sporu.  Ustawa przewiduje również możliwość ugodowego załatwienia sprawy, gdyż sąd może skierować strony do mediacji. Takie ugodowe załatwienie sprawy może nastąpić w każdym stadium sprawy. Niewątpliwymi korzyściami postępowania grupowego będzie możliwość szybszego rozstrzygnięcia sprawy, ujednolicenie rozstrzygnięć sądu w podobnych sprawach, a więc brak ryzyka, że w podobnych sprawach różne sądy wydadzą odmienne wyroki oraz możliwość efektywnego dochodzenia niewysokich roszczeń. Największymi korzyściami dla osób występujących z roszczeniem zbiorowym będzie niewątpliwie ograniczenie kosztów postępowania ( opłata sądowa 2 % od wartości przedmiotu sporu)  oraz  rozłożenie kosztów zastępstwa procesowego  na wszystkie osoby wnoszące powództwo.

(apl. radc. Anna Panek)

ZOBACZ INNE ARTYKUŁY W DZIALE: procedura cywilna

artykuły

02/01/2012
Zalety i wady leasingu pracowniczego

W polskiej praktyce praca świadczona poprzez agencje pracy tymczasowej jest stosunkowo nową  formą zatrudniania, której zasady funkcjonowania uregulowane są w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych  z dnia 9 lipca 2003 r. (Dz. U  2003 nr. 166, poz. 1608 ze zm.). Najczęstszym powodem korzystania z usług pracowników tymczasowych jest zapotrzebowanie na pracowników do realizacji nowych projektów, których czas trwania jest ograniczony lub też firma nie może pozwolić sobie na zwiększanie liczby pracowników, a spotrzebuje wykonać dane zadania.

29/12/2011
współwłasność - rodzaje, sposoby i formy zniesienia współwłasności

Własność nieruchomości może przysługiwać kilku osobom jednocześnie. Współwłasność może być współwłasnością w częściach ułamkowych lub współwłasnością łączną. W przypadku gdy jest współwłasność w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Współwłasność może być zniesiona na mocy umowy stron lub w postępowaniu nieprocesowym toczącym się przed sądem.

01/01/1900
Majątkowe stosunki małżeńskie, majątek osobisty małżonka
Czy żona może rościć pretensje do nieruchomości darowanej mężowi przez jego rodziców w trakcie trwania małżeństwa? - odpowiedź na pytanie użytkownika Internetowego Serwisu Porad Prawnych www.radca24.pl
01/01/1900
Dopuszczalność zaskarżenia orzeczenia korzystnego dla skarżącego
Czy wolno skarżyć każde orzeczenie sądu? - postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 06.03.2007, II PZ 83/2007