Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
W postanowieniu z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie treści skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424[1] § 1 KPC), Sąd Najwyższy stwierdził, że "uprawdopodobnienie szkody polegającej na zapłacie kosztów sądowych zasądzonych prawomocnym orzeczeniem nie stanowi spełnienia wymagania określonego w art. 424[5] § 1 pkt 4 KPC". Dla przypomnienia, przepis art. 424[1] § 1 KPC stanowi, że "skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe". Jednym z warunków skargi jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424[5] § 1 pkt 4 KPC). Sąd Najwyższy zważył, że "Sformułowanie użyte w tym przepisie nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody (jej zaistnienia oraz wysokości) i wystąpienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy nią a zaskarżonym orzeczeniem (por. art. 361 § 1 KC). (...) Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 424[1] § 1 i art. 424[5] § 1 pkt 4 KPC dotyczy tylko szkody już powstałej, a nie możliwości jej wystąpienia w przyszłości. To samo odnosi się do szkody polegającej na zapłacie kosztów sądowych. Pozwany w chwili obecnej takiej szkody nie poniósł, gdyż kosztów nie zapłacił, a dopiero został wezwany do tego. Nadto, szkoda polegająca na zapłacie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 424[1] § 1 KPC w ogóle nie jest szkodą wyrządzoną przez wydanie orzeczenia. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu (w tym o kosztach sądowych podlegających ściągnięciu na rzecz Skarbu Państwa), chociaż zamieszczone w wyroku, jest postanowieniem i podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, chyba że strona składa środek zaskarżenia co do istoty sprawy (art. 108 i art. 394 § 1 pkt 9 KPC; por. postanowienie Sąd Najwyższego z dnia 14 września 1962 r., II CZ 86/62, OSNCP 1963 nr 12, poz. 267; PiP 1963 nr 4, s. 470 z glosą S. Włodyki). Nie jest to też orzeczenie kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 424[1] § 1 KPC i dlatego nie podlega zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem (postanowienie Sąd Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006 nr 9, poz. 153).".Postanowienie, zadekretowane pod sygnaturą II BP 11/06, opublikowano w OSNAPiUS 2007, nr 15-16, poz. 223.
Tagi: prawo cywilne procesowe
artykuły
Spółką cywilną w rozumieniu art. 860 kodeksu cywilnego, jest stosunek obligacyjny oparty na umowie, w której wspólnicy zobowiązują się do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Zarówno cel gospodarczy, jak i sposób działania muszą być określone w umowie spółki. Dotyczy to również zasad dalszego istnienia spółki w przypadku śmierci jej wspólnika.
Od dnia 1 stycznia 2012r. można zarejestrować spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przez Internet. Wprowadzona nowelizacja ma na celu ułatwienie i przyspieszenie zakładania spółek z o.o., a także ich wpis do Krajowego Rejestru Sądowego. W związku z powyższym została wprowadzona nowelizacja do kodeksu spółek handlowych jak i do ustawy o krajowym rejestrze sądowym. Jak dotąd od złożenia wniosku o rejestrację spółki z o.o. do chwili jej rejestracji mijało kilka tygodni, natomiast teraz rejestracja spółki ma być dokonywana w ciągu 24 godzin.
Odmawiając zwolnienia od kosztów sądowych, należy ponownie wezwać wnioskodawcę do ich uiszczenia - orzekł Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 6 października 2006 r.
Najnowsze zmiany w postępowaniu cywilnym. Czy dostęp do postępowania sądowego będzie rzeczywiście ułatwiony? Zapraszamy do lektury artykułu.