Terminy zawite w prawie cywilnym a zasady współżycia społecznego
Terminy zawite różnią się od przedawnienia m. in. brakiem możności zawieszenia ich biegu. Ich upływ jest niezależny od woli stron, dlatego sądy są obowiązane z urzędu uwzględniać ten fakt. Nadejście terminu powoduje wygaśnięcie przysługującego uprawnienia.
W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że do skutków upływu terminu zawitego nie stosuje się przepisu art. 5 KC. Innymi słowy, nie można wygaśnięcia uprawnienia wskutek upływu terminu rozpatrywać poprzez pryzmat zgodności z zasadami współżycia społecznego czy społeczno-gospodarczym przeznaczeniem uprawnienia. Dzieje się tak, albowiem przepis art. 5 KC dotyczy ograniczenia możliwości korzystania z prawa (jeśli następuje kolizja między korzystaniem a przywołanymi wyżej klauzulami), zaś upływ terminu zawitego - jako niezależny od woli stron - nie jest uprawnieniem jakiegokolwiek podmiotu.
Powyższe rozstrzygał m. in. Sąd Apelacyjny w Katowicach:
WYROK SĄDU APELACYJNEGO W KATOWICACH
z dnia 14 marca 2006 r.
sygn. akt: I ACa 1947/05
Nie ulega wątpliwości, że termin zawity z art. 568 § 1 kc powodujący skutek w postaci wygaśnięcia uprawnień nie może być uznany za termin przedawnienia w rozumieniu art. 117 kc. Pozostaje zatem kwestią, czy za dopuszczalną należy uznać analogię między tym terminem zawitym, a przedawnieniem, w szczególności, co do możliwości zastosowania w odniesieniu do terminu zawitego art. 5 kc, a zatem czy w szczególnych okolicznościach
kupujący może zniweczyć skutek wygaśnięcia uprawnienia odwołując się do zasad współżycia społecznego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie jest uprawnione stosowanie art. 5 kc do terminów zawitych powodujących wygaśnięcie uprawnień, ponieważ w przypadku takich terminów nie mamy do czynienia z wykonywaniem prawa podmiotowego, które sąd mógłby poddać ocenie. Chodzi tu bowiem niewątpliwie o wiążącą dla sądu dyspozycję normy prawnej ( tu art. 568 § 1 kc) i to o charakterze bezwzględnie obowiązującym, którą to normę Sąd ma obowiązek uwzględnić z urzędu, bez potrzeby oczekiwania na zarzut strony przeciwnej.
TAGI: prawo cywilne, prawo kontraktowe, prawo zobowiązań
artykuły
W polskiej praktyce praca świadczona poprzez agencje pracy tymczasowej jest stosunkowo nową formą zatrudniania, której zasady funkcjonowania uregulowane są w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych z dnia 9 lipca 2003 r. (Dz. U 2003 nr. 166, poz. 1608 ze zm.). Najczęstszym powodem korzystania z usług pracowników tymczasowych jest zapotrzebowanie na pracowników do realizacji nowych projektów, których czas trwania jest ograniczony lub też firma nie może pozwolić sobie na zwiększanie liczby pracowników, a spotrzebuje wykonać dane zadania.
Własność nieruchomości może przysługiwać kilku osobom jednocześnie. Współwłasność może być współwłasnością w częściach ułamkowych lub współwłasnością łączną. W przypadku gdy jest współwłasność w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Współwłasność może być zniesiona na mocy umowy stron lub w postępowaniu nieprocesowym toczącym się przed sądem.
W prawie wspólnotowym pomoc publiczna, czyli pomoc udzielana przez państwo, władze regionalne i lokalne a także pochodząca z funduszy publicznych jest zakazana jako niezgodna z zasadami wspólnego rynku i naruszająca zasadę równości konkurencji. O wyjątkach traktuje artykuł mec. Anny Panek.
Czy osoba prawna w postaci spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być wspólnikiem w spółce cywilnej?